بارکلا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بارکلا. [ ک َ ] (اِخ ) دهی از دهستان شهریاری بخش چهاردانگه ٔ شهرستان ساری که در ٤٤ هزارگزی جنوب خاوری بهشهر و شمال رودخانه ٔ نکا واقع است . منطقه ای است کوهستانی، سردسیر با ٤٠٠ تن سکنه . آبش از چشمه سار و محصول آن غلات، ارزن، لبنیات، عسل است . و شغل مردمش زراعت، گله داری و تهیه ٔ زغال، راهش مالرو است . گله داران زمستان به حدود بندر گز میروند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٣). در سفرنامه ٔ مازندران و استرآباد چ قاهره ١٣٤٢ بخش انگلیسی ص ١٢٢ قریه ای است از دودانگه ٔ هزارجریب و در ترجمه ٔ فارسی کتاب این کلمه حذف شده و در فهرست نیز نیامده است .