بارکزایی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بارکزایی . [ ] (اِخ ) طایفه ای از افغانیها که رقیب ابدالیها بودند و همیشه سلطان از طایفه ٔ ابدالی و وزیر از طایفه ٔ بارکزایی تعیین میشد و در ١٢٥٧ هَ . ق . دوست محمدخان از طایفه ٔ بارکزایی بر تخت سلطنت دست یافت و حکومت سلسله ٔ ابدالی یا درانی منقرض شد و تا امروز خاندان او در افغانستان حکومت دارند. خاندان بارکزایی : دوست محمدخان ١٢٤٢هَ . ق .- ١٨٢٦ م . برگشت شاه شجاع به سلطنت ١٢٥٥ - ١٢٥٨هَ . ق .- ١٨٣٩ - ١٨٤٢ م . شیرعلی خان . ١٢٨٠هَ . ق . - ١٨٦٣ م . (افضل و اعظم در بلخ و کابل ١٢٨٢-١٢٨٤) یعقوبخان ١٢٩٦هَ . ق . - ١٨٧٩ م . عبدالرحمن خان ١٢٩٦هَ . ق . - ١٨٧٩ م . (از تاریخ سلاطین اسلام لین پول ترجمه ٔ عباس اقبال صص ٣٠٢-٣٠٣). عیوب (که در هرات انقلاب کرد) ١٢٩٧-١٢٩٧ حبیب اﷲ ١٢٨٩-١٣٠٧ امان اﷲ خان ١٣٠٩-١٣٣٧ نادرخان - محمدظاهر شاه و رجوع به معجم الانساب ج ٢ شود.