بارچه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بارچه . [ چ َ ] (اِ) در لغت جغتایی بمعنی دیگرانست . نظامی فرماید: بلبل عرشند سخن پروران بارچه مانند همه دیگران . (از شعوری ج ١ ورق ١٩٠ برگ ب ). معنی و شاهد مشکوکست . ◄ نام بعضی از اولیای مشهور ماوراءالنهر که بلقب آتا نیز معروف اند. (ایضاً همان کتاب ورق ١٩٠).