بارچا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بارچا. (اِ) بارگاه است . بمعنی ایوان و دربار سلطنتی است که از معانی بار، یکی بارگاه است . میرخسرو گوید : دل پاکش که هست از کینه معصوم بهیجا آهن و در بارچا موم . (شعوری ج ١ ورق ١٤٩ برگ ب ). رجوع به بارگاه شود. دیوان عدالت و مقر عدالت . (ناظم الاطباء).