باروک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باروک . (اِخ ) شاگرد ارمیا که پیشگوییهایش را بدو املاء میکرده است . (٦٠٠ ق . م .).
باروک . (ع اِ) ناخوشی سکاچه و کابوس . (ناظم الاطباء). نیدلان . جاثوم . بختک . نسبرک . عبدالجنه . دیونسبرک . (مهذب الاسماء). ◄ مرد بددل . (ناظم الاطباء).