باروچ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باروچ . (اِخ ) رجوع به باروچی شود.
باروچ . (اِخ ) نام شهری بهندوستان در حدود بمبئی بر نهر مزبوده، در ١٠٠ هزارگزی شمال سورت واقع است ودارای یک دژ میباشد. تجارت منسوجات ابریشمی آن رونق دارد محصولاتش : برنج، پنبه، روغن زیتون و دیگر ذخایرو امتعه است . راجه ٔ این شهر در سال ١٧٨٢ م . آن را به انگلیسها تسلیم کرد. (از قاموس الاعلام ترکی ج ٢).