باروزنه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باروزنه . [ رَ زَ ن َ / ن ِ ] (اِ) نام نوایی است از موسیقی . (برهان ) (جهانگیری ) (انجمن آرا) (آنندراج ) (دِمزن ) (ناظم الاطباء) (شعوری ج ١ ورق ١٩١) (فرهنگ نظام ) : ساعتی سیوارتیر و ساعتی کبک دری ساعتی سرو ستاه و ساعتی باروزنه . منوچهری (دیوان چ دبیرسیاقی ).