بارندگی

بارندگی . [ رَ دَ / دِ ] (حامص ) باریدن و بارش . (ناظم الاطباء). حاصل مصدر باریدن . (آنندراج ) : چو ابر بهاران ببارندگی همی مرگ جوید بدان زندگی . فردوسی . بپوشید نوجامه ٔ بندگی دو دیده چو ابری ببارندگی . فردوسی . ◄ (اِ) باران . (آنندراج ) (دِمزن ) : و چون بارندگی زیادت باشد این بحیره زیادت بود و چون بارندگی نباشد خشک شود. (فارسنامه ٔ ابن البلخی چ لندن ص ١٥٣). ◄ هنگام باران . (ناظم الاطباء). فصل باران .(دِمزن ). رجوع به شعوری ج ١ ورق ١٩٨ شود . ◄ ژاله . شبنم قوی . (دِمزن ).