باردو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باردو. [ رِ ] (اِ) چوبی را گویندکه در زیر درخت میوه دار گذارند تا از سنگینی میوه نکشند. (برهان ) (انجمن آرا) (آنندراج ). چوبی که در زیر درخت میوه دار برپا دارند تا بر آن تکیه کرده و نشکند. (ناظم الاطباء). دِعْمه . (السامی فی الاسامی ) (منتهی الارب ). رجوع به شعوری ج ٢ ورق ١٨٨ شود. چوبی که زیر شاخه ٔ درخت پربار که از گرانی میوه خم شده است برای نگهداری شاخه میگذارند. ◄ داربست . پاردو. پارود. ◄ پاردو. بادرنگبو. بادرنگبویه باشد. (دِمزن ). رجوع به بارانه و بادرنگبویه شود.