بارجای
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بارجای . (اِ مرکب ) رجوع به بارجا شود.
بارجای . (اِ) بخشش زمین دار زمین معینی را بیکی از کسان خود. (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بارجای . (اِ مرکب ) رجوع به بارجا شود.
بارجای . (اِ) بخشش زمین دار زمین معینی را بیکی از کسان خود. (ناظم الاطباء).