باربیه د منار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باربیه د منار. [ ی ِدُ م ِ ] (اِخ ) (١٨٢٧ - ١٩٠٨ م .) خاورشناس بنام فرانسوی که در ١٨٢٧ در مارسی متولد شد و بسال ١٩٠٨ درگذشت . وی زبانهای فارسی، عربی و ترکی را فراگرفت و خدمات گرانبهائی بمعارف اسلامی و تاریخ و علوم و ادب شرق کرد، ازجمله ٔ آثارش : فرهنگ ترکی و فرانسه که بچاپ رسیده است، فرهنگ تاریخی و جغرافیائی ادبی از کشور ایران و نواحی آن بفرانسه که بسال ١٨٦١ در پاریس منتشر شده و اصل آنرا از معجم البلدان یاقوت و آثار دیگران ترجمه و اقتباس کرده است . کتابی در اشعار فارسی که بچاپ رسیده است، مطالعه و بررسی در احوال شیخ سعدی شیرازی . ترجمه ها: تصحیح و ترجمه ٔ تاریخ مروج الذهب مسعودی بفرانسه بسال ١٨٦١ - ١٨٧٨ که در پاریس بچاپ رسیده است . رساله ٔ المنقذ من الضلال محمد غزالی، تاریخ هرات معین الدین که در مجله ٔ آسیائی طبع شده است . بوستان شیخ شیراز و مقالات بسیاری درباره ٔ تاریخ و ادب و فرهنگ ایران و شرق در مجله ٔ آسیائی . (از فرهنگ خاورشناسان ص ٥٤). رجوع به ترجمه ٔ تاریخ ادبیات ایران تألیف ادوارد براون ج ١ و ٣و ٤ و احوال و اشعار رودکی ج ٣ صص ٨٦٥ - ٩٠١ شود.