باربند
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باربند. [ ب َ ] (نف مرکب ) آنکه بارهارا بندد. ◄ (اِ مرکب ) نواری که بدان باربر ستور استوار کنند. قسمی تنگ که بدان بار بر ستوراستوار کنند. طناب . بارپیچ . عِکام . (منتهی الارب ): گر اشتلمی نمیزد آن کرد خر میشد و باربند میبرد. نظامی .