بار فکندن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بار فکندن . [ ف َ / ف ِ ک َ دَ ] (مص مرکب ) بار افکندن . بار نهادن . بار بر زمین گذاشتن : چون بار من ای سفله فکندی ز خر خویش اندر خر تو چون که نگویم که چه بار است . ناصرخسرو. رجوع به بار و بار افکندن شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بار فکندن . [ ف َ / ف ِ ک َ دَ ] (مص مرکب ) بار افکندن . بار نهادن . بار بر زمین گذاشتن : چون بار من ای سفله فکندی ز خر خویش اندر خر تو چون که نگویم که چه بار است . ناصرخسرو. رجوع به بار و بار افکندن شود.