بادکنک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بادکنک . [ ک ُ ن َ ] (اِ مرکب ) مثانه ٔ گوسفند و گاو و مانند آن که بمالند تا نازک شود و باد در آن دمند و سر آن محکم کنند بازیچه ٔ کودکان را. ◄ شاشدان . رجوع به بادخایه شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بادکنک . [ ک ُ ن َ ] (اِ مرکب ) مثانه ٔ گوسفند و گاو و مانند آن که بمالند تا نازک شود و باد در آن دمند و سر آن محکم کنند بازیچه ٔ کودکان را. ◄ شاشدان . رجوع به بادخایه شود.