بادپروا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بادپروا. [ پ َرْ ] (اِ مرکب ) خانه ای را گویند که بادگیر داشته باشد. (برهان ) (هفت قلزم ) (فرهنگ سروری ) (جهانگیری ) (غیاث ). خانه ای را گویند که بادگیر داشته باشد که باددر آن آید و آنرا بادخوان و بادخن و بادخون گویند. (آنندراج ) (انجمن آرا). رجوع به بادخوان، بادخن و بادخون شود. ◄ گذرگاه باد و روزنی که بجهت آمدن باد گذارند. (برهان ). خاقانی گوید : ز خط استوا و خط محور ملک را تا صلیب آید هویدا ز تثلیثی کجا سعد فلک راست به تربیع صلیب بادپروا. (از جهانگیری ). ◄ (ص مرکب ) بی تفاوت یعنی شخصی که پیش او همه چیز مساوی باشد. (برهان ). رجوع به ناظم الاطباء شود.