بادور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بادور. (اِخ ) قریه ای بمازندران . رجوع به حبیب السیر چ قدیم طهران ج ٣ جزو ٢ ص ١١٦ شود.
بادور. [ بادْ وَ ](اِخ ) دهی است از دهستان بوانات بخش بوانات و سرچهان شهرستان آباده . در ٣١هزارگزی جنوب خاور سوریان کنار راه فرعی بوانات به قنقری در دامنه واقعست . هوایش سرد و دارای ٩٨ تن سکنه میباشد. آبش از رودخانه ٔ مزایجان و محصولش غلات، گردو، بادام، انگور، سنجد و شغل مردمش زراعت است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٧).