بادهلج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بادهلج . [ هَِ] (اِ مرکب ) بادهنج . بادگیر خانه یعنی آن قسمت از اطاق را که بشکل مربع مستطیل چند گزی از بام بالاتر برند و طرفی از وی را که نسیم گیر است بازگذارند و آنراخانه خانه کنند تا بدین تدبیر هوای آن اطاق خنک گردد. (ناظم الاطباء) (شعوری ج ١ ورق ١٥٤). ظاهراً این کلمه تحریفی از بادهنج (دودکش ) است که معنی آن نیز اندکی تغییر یافته یا بادهنج هم بدین معنی می آمده ولی رفته رفته در معنی دودکش معروف شده است . رجوع به بادهنج و بادنج و بادنگ شود.