باده گرفتن

باده گرفتن . [ دَ / دِ گ ِ رِ ت َ ] (مص مرکب ) شراب خوردن . می خوردن . باده کشیدن . باده نوشیدن . می زدن . می گساردن . باده خوردن . باده گساردن . و رجوع به آنندراج، و باده گساری و باده گساری کردن شود : چو وقت باده بود باده گیر و باده گسار چو وقت بوسه بود بوسه بخش و بوسه ستان . فرخی . دو جهان را کند از گردش یک ساغر مست چشمت این باده ندانم ز کجا میگیرد. مخلص کاشی (از آنندراج ).