باده فروش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باده فروش .[ دَ / دِ ف ُ ] (نف مرکب ) فروشنده ٔ باده . می فروش . خمرفروش . خمار. شرابی . نَبّاذ. شراب فروش : در حیرتم از باده فروشان کایشان زین به که فروشند چه خواهند خرید! خیام . کرده ام توبه بدست صنم باده فروش که دگر می نخورم بی رخ بزم آرائی . حافظ. سِرّ خدا که عارف سالک بکس نگفت در حیرتم که باده فروش از کجا شنید. حافظ. آمد افسوس کنان مغبچه ٔ باده فروش گفت بیدار شو ای ره رو خواب آلوده . حافظ. تو بزم ساز بعشرت که صبح باده فروش پی صبوح تو این تخته از دکان برداشت . حسین ثنایی (از آنندراج ).