باده ده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باده ده . [ دَ / دِ دِه ْ ] (نف مرکب ) می دهنده . شراب دهنده . می گسار. ساقی : پرستنده ٔ باده راپیش خواند بچربی فراوان سخنها براند بدو گفت کامشب توئی باده ده بطائر همه باده ٔ ساده ده . فردوسی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باده ده . [ دَ / دِ دِه ْ ] (نف مرکب ) می دهنده . شراب دهنده . می گسار. ساقی : پرستنده ٔ باده راپیش خواند بچربی فراوان سخنها براند بدو گفت کامشب توئی باده ده بطائر همه باده ٔ ساده ده . فردوسی .