بادنگون بالا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بادنگون بالا. [ دَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان بویراحمد سرحدی بخش کهگیلویه ٔ شهرستان بهبهان . در ٦هزارگزی شمال باختری سی سخت و٥هزارگزی شمال باختری راه اتومبیل رو سی سخت به شیرازواقع است . سرزمینی است کوهستانی و سردسیر و دارای ٢٠٠ تن سکنه . آبش از رودخانه و چشمه و محصولش غلات، برنج، گردو، انار، انجیر، پشم، لبنیات و شغل اهالی زراعت و گله داری و صنایع دستی اهالی قالی و قالیچه و جوال و جاجیم بافی است . بادنگون پائین نیز جزء این آبادی منظور شده است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٦).