بادنجیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بادنجیر. [ دَ ] (اِ مرکب ) نوعی از درخت انجیر است که پیش از همه ٔ درختان انجیر دهد و انجیر آن کاواک است و حلاوتی چندان ندارد. حکیم خاقانی گفته : گه ز ناپاکی ز بادنجیر بید انگیختند گه ز خودرائی ز بیدانجیر عرعر ساختند. (از انجمن آرا). رجوع به بادانجیر شود.