بادروزن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بادروزن . [ زَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان کاکاوند بخش دلفان شهرستان خرم آباد. در ٣٣هزارگزی شمال باختری نورآبادو ٩هزارگزی خاور راه شوسه ٔ خرم آباد به هرسین کرمانشاه واقعست . سرزمینی است تپه ماهوری و سردسیر و دارای ٣٠٠ تن سکنه میباشد. آبش از چشمه سار و محصولش غلات، لبنیات و پشم و شغل مردمش زراعت و گله داری و راهش مالرو است . ساکنین آن از طایفه ٔ مظفروند هستند و در ساختمان و چادر زندگی میکنند و عده ای برای علوفه ٔ احشام بگرمسیر میروند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٦).