بادرود
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بادرود. (اِخ ) نام یکی از دهستانهای بخش نطنز شهرستان کاشان است که در شمال نطنز و حاشیه ٔ کویر و ابتدای شنزار واقع است و هوایش تابستان گرم و زمستان معتدل میباشد. آب قراءآن از قنواتست . محصول عمده ٔ آن غلات، تنباکو، پنبه، انار، میوه جات میباشد. این دهستان از ٥ قریه و ١١ مزرعه تشکیل شده و جمعیت آن در حدود ٨٤٠٠ تن و قراء مهم آن بشرح زیر است : قصبه ٔ باد که مرکز دهستان است، خالدآباد که در ٣هزارگزی باد و ده آباد که در ٦هزارگزی باد قرار دارند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٣).
بادرود. (اِخ ) دهی است جزء دهستان مرکزی بخش فیروزکوه شهرستان دماوند. در ١٤هزارگزی شمال باختر مرکز بخش و ١٤هزارگزی فیروزکوه واقع است . منطقه ای سردسیر و دارای ٣٧٥ تن سکنه میباشد. آبش از چشمه سار و محصولش غلات، سیب زمینی، حبوبات، گردو و شغل مردمش زراعت و صنایعش کرباس بافی و جاجیم بافی میباشد.اهالی در زمستانها برای سفیدگری بمازندران میروند. راهش مالرو است . از آثار قدیم قلعه ای خرابه و بنای دو امام زاده دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ١).