بادرفتار

بادرفتار. [ رَ ] (ص مرکب ) اسبی که مثل باد تیز رود. (آنندراج ). کسی که تند و بسرعت چون باد رود یا دود : چنین گویند کاسب بادرفتار سقط شد زیر آن گنج گهربار. نظامی . گوری برخاست، براق سیرت، برق صورت، بادرفتار. (سندبادنامه ص ٢٥٢). من آن بادرفتار گردون شتاب زبهر شما دوش کردم کباب . سعدی (بوستان ).