بادرس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بادرس . [ رَ / رِ ] (ن مف مرکب، اِ مرکب ) خانه ای را گویند که از چهار طرف آن باد آید. (برهان ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). جائیست که از هر طرف باد به آنجا رسد. (فرهنگ سروری ). جای بادگذر. (شرفنامه ٔ منیری ). ◄ بادگیر و بادغس . (فرهنگ شعوری ج ١ ورق ١٦٦). رجوع به بادغد، بادغر، بادغرا، بادغس و بادگیر شود. ◄ نفس کش . ◄ دودکش . (ناظم الاطباء).