بادخایه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بادخایه . [ ی َ / ی ِ ] (اِ مرکب ) آدَر. (مهذب الاسماء) (نطنزی ). دبه خایه . غُری . بادگُند. دِم ّ. فتق . معروفست و آن مرضی است . (آنندراج ). باد فتق است و در بعض نسخه ها باد قولنج . (شعوری ج ١ ورق ١٩). رجوع به باد خصیه، بادخایگی، بادخوار، بادخور، غری، فتق و دبه خایگی شود. ◄ کیسه ٔ مملو از دَم (گاز) که در شکم بعض ماهیان نهاده است و آن برای نگاه داشتن تعادل آنانست در اعماق مختلف آب . ◄ استسقا. (آنندراج ). ◄ بادکنک گوسفند (مثانه ٔ گوسفند) (در گیلان ). ◄ بادکنک ماهی (در گیلان ). رجوع به بادکنک شود.