بادجان ورزق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بادجان ورزق . [ دِ وَ زَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان ورزق بخش داران شهرستان فریدن در ١٣هزارگزی شمال داران و ٢هزارگزی شوسه ٔ ازنا باصفهان در دامنه ٔ کوه . سرزمینی است سردسیر با ١١١٧ تن سکنه . آبش از قنات و محصولاتش غلات، حبوبات، سیب زمینی است . شغل مردمش زراعت و صنایع دستی زنانش جاجیم بافی می باشد. راهش مالرو است و در حدود ده باب دکان دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ١٠).