بادآورده

بادآورده . [ وَ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) آنچه بادبا خود آورد. آب آورده . بادآورد. خودرو : باغبان بیرون کن این گستاخ بادآورده را خوش نمی آید بگل این های های عندلیب . صائب (از آنندراج ). ◄ مالی که بی تحمل رنجی بدست آید. ♦ امثال : بادآورده را باد می برد : که بادآورده را بادش برد باز، نظیر: هر آنچه آسان یافتی آسان دهی . (مولوی از امثال و حکم دهخدا). بر باد رود هر آنچه از باد آید . رجوع به بادآورد شود.