باد پسین

باد پسین . [ دِ پ َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) بمعنی ضرطه . بادی که از مقعد بیرون آید. ابوالمعالی در هجا گوید : وقت گفتن از دهانش آنچنان آید نفس ترب میخورده که بویش آمد از باد پسین . (فرهنگ شعوری ج ١ ورق ١٧٩). رجوع به باد شود. ◄ اقبال و سعادت آینده . (ناظم الاطباء: باد). ◄ باد دبور.(ناظم الاطباء).