باد و بود
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باد و بود. [ دُ ] (اِ مرکب، از اتباع ) روزگار و زمانه . حکیم سنایی فرماید : هرکه چون عیسی از شره بجهد از غم باد و بود خود برهد. سنائی (از شرح حدیقه ) (از آنندراج ). ظاهراً مرادف بود و نبود، هست و نیست، گذشته و آینده هم باشد.