باد و بروت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(دُ بُ) (اِمر.) غرور، خودنمایی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(دُ بُ) (اِمر.) غرور، خودنمایی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باد و بروت . [ دُ ب ُ ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب ) باد بروت . کنایه از عجب و تکبر و غرور و نخوت و کبر و پندار و اعجاب و طنطنه و طمطراق باشد. رجوع به باد بروت شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی