باد قبول
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باد قبول . [ دِ ق َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) باد صبا بدان جهت که ضد دبور است . (منتهی الارب ): امروز که باد قبول فضل را گذاشت ... (ترجمه ٔ تاریخ یمینی نسخه ٔ خطی کتابخانه ٔ لغت نامه ص ٩). رجوع به باد پیش و صبا شود. ◄ آنکه [بادی که ] مقابل در کعبه شرفهااﷲ میوزد. ◄ آنکه [بادی که ] مقبول طبایع و نفوس است . (منتهی الارب ).