باد فرودین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باد فرودین . [ دِ ف ُ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) باد دبور و به معنی باد جنوب است و باد برین به معنی باد شمال چه قطب شمالی بلند است و جنوبی فرود و باد جنوب و دبور مضرّ است و باد صبا و باد شمال نافع و شعر فخری که بعضی سند خلاف این معنی کرده اند خطاست و به همین معنی انسب است که گفته است : بیاد خلق شه در باغ و بستان دم عیسی بود باد فرودین . و این که صاحب برهان نوشته باد فروردین به معنی باد مغرب باشد که آنرا به عربی باد دبور خوانند خطاست باد فرودین را فروردین نوشته . (آنندراج ) : گیتیت چنین آمد گردنده بدینسان هم باد برین آمد و هم باد فرودین . رودکی . خلقانْش کرده جامه ٔ زنگاری این تند و تیز باد فرودینا . دقیقی (از لغت فرس اسدی چ اقبال ص ٣٦٥). بیاد خلق شه در باغ بستان دم عیسی بود باد فرودین . شمس فخری (ازجهانگیری ) (از آنندراج ). رجوع به باد برین شود.