باد در کلاه افکندن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باد در کلاه افکندن . [ دَرْ ک ُ اَ ک َ دَ ] (مص مرکب ) کنایه از مغرور و متکبر بودن . (آنندراج ) (مجموعه ٔ مترادفات ص ٢٥٦). رجوع به باد در زیر دامن داشتن و باد در کلاه بودن و باد در کلاه داشتن و باد در سرکردن و باد در سر داشتن و باد در سر افکندن و باد سنجیدن و باد در سر شدن و باد شود. ◄ خیال فاسد و اندیشه ٔ تباه کردن . (آنندراج ). رجوع به باد سنجیدن و باد در سر کردن و باد در سر داشتن و باد درسر افکندن و باد در کلاه بودن و باد در کلاه داشتن و باد در زیر دامن داشتن و باد در سر شدن و باد شود.