باتون

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

[ فر. ] (اِ.) = باتوم. باطوم: میلة کوتاهی از چوب یا لاستیک که پاسبانان بر کمر می‌آویزند و برای سرکوب کردن شورش و جنجال از آن استفاده می‌کنند.<br>

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط