باتون
/vâže/
لغتنامه دهخدا
[ فر. ] (اِ.) = باتوم. باطوم: میلة کوتاهی از چوب یا لاستیک که پاسبانان بر کمر میآویزند و برای سرکوب کردن شورش و جنجال از آن استفاده میکنند.<br>
فرهنگ فارسی معین
[ فر. ] (اِ.) = باتوم. باطوم: میله کوتاهی از چوب یا لاستیک که پاسبانان بر کمر میآویزند و برای سرکوب کردن شورش و جنجال از آن استفاده میکنند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باتون . (اِ) قسمی از مرغهای شکاری . (ناظم الاطباء).
مترادف و متضاد واژهدان
چوبدست، عصا باتوم، باطوم
واژگان فارسی سره واژهدان
چوبدست