باتس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باتس . [ ت ُ ] (اِخ ) بانی شهر سیرناست که آن شهر را در سال ٦٣١ ق .م . بنا نهاد و سلاطین سیرنا نیز همگی پس از وی نام اورا اتخاذ کردند. (تمدن قدیم ترجمه ٔ فلسفی ص ٤٥٩).
باتس . [ ت ُ ] (اِ) باتش . به لغت اهل شبانکاره، ترنج باشد و آن میوه ایست معروف که پوست آنرا مربا کنند. و باشین نقطه دار هم آمده است . (برهان ) (آنندراج ) (انجمن آرا) (شعوری ) (جهانگیری ). باتو. رجوع به باتش شود.