بابوکان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بابوکان . (اِخ ) دهی از دهستان ماربین بخش سده ٔ شهرستان اصفهان در ٥هزارگزی شمال خاور سده و ٢٠هزارگزی باختر شوسه ٔ اصفهان به تهران . جلگه، معتدل . سکنه ٔ آن ٥٩٦ تن و آب از قنات و محصول آن غلات، صیفی، پنبه، تریاک، حبوبات و شغل اهالی زراعت است، صنایع دستی زنان کرباس بافی . راه فرعی و دبستان دارد. (فرهنگ جغرافیائی ایران ج ١٠).
بابوکان . (اِخ ) دهی از دهستان حومه ٔ بخش شهرستان شهرضا در ٧هزارگزی باختر شهرضا و ١٥٠٠گزی راه فرعی شهرضا به علی آباد دهاقان . جلگه، معتدل . سکنه ٔ آن ١٤٧٧تن است . آب آن از قنات و محصول آن غلات، پنبه، تریاک، انگور، خشکبار و شغل اهالی زراعت است . صنایع دستی زنان کرباس بافی . راه فرعی دارد. دبستان و در حدود ٨ باب دکان دارد. (فرهنگ جغرافیائی ایران ج ١٠).