بابونج رومی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بابونج رومی . [ ن َ ج ِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) دارای برگهای بسیار بریده و ساقه های نازک که بخور آن برای تسکین سرفه بکار میرود. (گیاه شناسی گل گلاب چ دانشگاه طهران ص ٢٦٤ ذیل بابونه ٔ رومی ). کامومیل رومن (بابونه ٔ رومی ). تیره : سینانتره رادیه . قسمت قابل مصرف : گل . مواد مؤثره : اسانس، گلوکزید. مورد استعمال : روغن کامومیل . (کارآموزی داروسازی ص ١٩٩ ذیل کلمه ٔ کامومیل رومن یا بابونه ٔ رومی ). بابونه ٔ شیرازی .