باباغوری
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِمر.) (عا.)<BR>۱- نوعی کوری که چشم ورم کرده، بزرگ تر از حد معمول میشود.<BR>۲- نوعی مهرة گرد سیاه و سفید که برای دفع چشم زخم بر گردن کودکان آویزند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اِمر.) (عا.) ۱- نوعی کوری که چشم ورم کرده، بزرگ تر از حد معمول میشود. ۲- نوعی مهره گرد سیاه و سفید که برای دفع چشم زخم بر گردن کودکان آویزند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باباغوری . (ص مرکب ) رجوع به باباغری و باباقری و باباقوری شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی