باباشوریده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باباشوریده . [ دَ ] (اِخ ) امیر علیشیر گوید: به قصیده خوانی مشهورست . و با اکثر خوش طبعان مصاحبت دارد. و طبعش نیک است، و در باب پیری این بیت از مثنوی اوست : قدم شد چون کمان و عمر شد شست جوانی همچو تیر از شست من جست . (ترجمه ٔ مجالس النفائس ٨٦ و ٢٦٠).