بابارضی الدین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بابارضی الدین . [رَ ضی یُدْ دی ] (اِخ ) حاکم دیاربکر بود در عهد ابقاخان، اشعار خوب دارد به وقتی که او را از دیاربکر معزول کردند و بامیر جلال الدین سراسی (؟) ختنی دادند، این دو بیت به خواجه شمس الدین صاحب دیوان نوشت . بیت : شاها ستدی کشورت از همچو منی دادی به مخنثی نه مردی نه زنی زین کار چوآفتاب روشن گشتم پیش تو چه دف زنی چه شمشیرزنی . (تاریخ گزیده ٔ عکسی چ لندن ص ٨١٩).