بابادی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بابادی . (اِخ ) شعبه ای از طایفه ٔ هفت لنگ ایل بختیاری است . (جغرافیای سیاسی کیهان ص ٧٤).
بابادی . (معرب، اِ) فلفل . (تذکره ٔ ضریر انطاکی چ مصر). و آن مصحف باباری است و در تحفه ٔ حکیم مؤمن و فهرست مخزن الادویه و برهان هم باباری آمده است . رجوع به باباری شود.