باباامان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باباامان . [ اَ ] (اِخ ) دهی از دهستان مرکزی بخش حومه ٔ شهرستان بجنورد ٦ هزارگزی شمال خاوری بجنورد سر راه شوسه ٔ بجنورد به قوچان . جلگه ٔ معتدل . سکنه ٔ آن ١٧٧ تن . شیعه، کردی . آب آن از رودخانه و چشمه و محصول آنجا غلات بنشن و شغل اهالی زراعت و قالی بافی است . راه ماشین رو دارد چشمه ٔ معروف باباامان در این ده است . (فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٩).