باباافضل کاشانی | رباعیات | رباعی شماره ۵۰

چون درد توام در این دل ریش افتاد بیگانگی‌ام نخست بر خویش افتاد چون دیده به جستجوی رویت برخاست از آرزوی تو اشک در پیش افتاد