باباافضل کاشانی | رباعیات | رباعی شماره ۱۶۵

تا کی پی اسباب و تنعم گردی؟ تا چند در سرای مردم گردی؟ در دایره وجود تو دایره‌ای ست زین دایره گر برون روی گم گردی