باباافضل کاشانی | رباعیات | رباعی شماره ۱۴۱

بر سیر اگر نهاده‌ای دل اکنون از پوشش و قوت خود مجو هیچ افزون خاری که ز امید خلد در پایت خالی می‌کن به سوزن فکر برون