فرهنگ لغت

باب النجد

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

باب النجد. [ بُن ْ ن َ ] (اِخ ) موضعی در مدینه : مغیره که او را «ادهی العرب » گفتندی گفت : زنهار که با علی (ع ) بیعت مکنید و دیگری را اختیار کنید که کفایت است رسالت در بنی هاشم، تا ایشان بسقیفه رفتندو بر ابوبکر ابوقحافه بیعت کردند و فاطمه ٔ زهرا روزبیعت به باب النجد آمد و گفت ... (کتاب النقض ص ٢٨).

معنی باب النجد | فرهنگ لغت