ایژک

(ژَ) (اِ.) شرارة آتش.<br>

(ژَ) (اِ.) شراره آتش.

ایژک . [ ژَ ] (اِ) شراره ٔ آتش . (برهان )(صحاح الفرس ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) : چو زر ساو چکان ایژک ازو لیکن چوبنشستی (کذا) شدی چوزر ساو چون سیمین پشیزه غیبه و جوشن (کذا). شهید (از لغت فرس اسدی ص ٢٩٨). رجوع به ایبد، ابیژ و آیژک شود.